Komentarz

  • Czasu wciąż ubywa, wzrok słabnie od czytania
    A ciągle mnożą się pytania
    Głowę ból rozsadza z nadmiaru możliwości
    I nie wiadomo, kiedy lepiej, kiedy prościej

    Pamiętam, przez las płynęła rzeka
    Słoneczna czerwień topiąca się w zieleni
    Przegnała z serca legion cieni

    Pamiętam, nagle w jednej chwili
    To wszystko, co było tak ciemne i nieostre
    Stało się bliskie, piękne proste

    Pamiętam, głos wielki pośród ciszy
    Przywołał nagle mnie z daleka
    Ruszamy w drogę, czas nie czeka


    I słowa, i myśli, nieważne są już
    Miej serce otwarte, a szczęście może jest obok tuż

    Daj mi dłoń
    Chodź, już nadszedł czas, by iść
    Wokół nas jeszcze mrok
    Lecz wiem, na pewno wiem
    Tam, dokąd dojdziemy, już czeka nas
    Ten najpiękniejszy dzień


    I słowa, i myśli, nieważne są już
    Miej serce otwarte, a szczęście może jest obok tuż
Aby napisać komentarz, musisz się zalogować lub zarejestrować.