(streszcz art. z https://lesalonbeige.fr/leuthanasie-pour-quoi-faire/ )
Co roku umiera tam ok 670 000 osób;w tym <6000 przypadków których nie można złagodzić (tj.< 1%.) Spośród nich około 200 osób trafia do Belgii na eutanazję lub do Szwajcarii na wspomagane samobójstwo...
Projekt ustawy o „prawie do wspomaganego samobójstwa”, już przyjęty przez parlament, zostanie rozpatrzony przez Senat 11-13 maja.
To nie jest zwykłe prawo. Narusza ono zakaz Hipokratesa, zabraniający lekarzowi podawania trucizny, nawet na prośbę pacjenta. Jednocześnie ustanawia system karny, który nie ma odpowiednika na świecie, karząc każdego, kto próbuje odwieść bliską osobę od śmierci... prawo to jest filozoficznie nieuprawnione, prawnie kruche, w praktyce niebezpieczne – i politycznie narzucone wbrew opinii większości… Wymiar ideologiczny jest dobrze udokumentowany...
Pojęcie „pomocy w umieraniu” obejmuje dwie odrębne rzeczywistości: eutanazję czynną (zaaplikowanie śmiercionośnej substancji) i wspomagane samobójstwo (dostarczenie substancji). Te dwa akty zasadniczo różnią się od głębokiej i ciągłej sedacji aż do śmierci, przewidzianej w ustawie, w której śmierć jest wynikiem choroby, a nie celowego działania. Zmiana polegająca na nazywaniu tego, co prawnie uznawane jest za zabójstwo, „wspomaganym umieraniem”, umieszcza akt zadania śmierci w sferze opieki, torując drogę do kulturowej akceptacji, na którą nie pozwalałoby poprawne określenie. Sondaż ze stycznia pokazuje, że Francuzi nie domagają się tego prawa. Wolą, aby władze publiczne najpierw zapewniły dostępność opieki paliatywnej w całym kraju. Większość chce, aby ich bliscy otrzymywali wysokiej jakości opiekę paliatywną, a nie eutanazję. 73% z nich domaga się obowiązkowej oceny psychiatrycznej w przypadku wątpliwości co do zdolności pacjenta do podejmowania decyzji.
Zwolennicy opierają swoje argumenty na autonomii jednostki, współczuciu i godności. Zwrot „umierać z godnością” sugeruje, że umieranie w inny sposób – w zależności, w otoczeniu opiekunów i bliskich – byłoby śmiercią niegodną: uzależnia godność człowieka od kryteriów wykonania i autonomii, co stoi w bezpośredniej sprzeczności z powojenną tradycją praw podstawowych, zgodnie z którą godność jest nieodłączną cechą każdej osoby, niezależnie od stanu zdrowia... Argument autonomii zakłada bezwarunkową wolność. Jednak osoba, która prosi o śmierć, znajduje się w stanie skrajnej bezbronności. Ponad 600 psychiatrów, psychologów i psychoanalityków przypomniało: „Pragnienie śmierci jest często symptomem i wołaniem o pomoc, na które musimy być w stanie odpowiedzieć”. Habermas wykazał, że legalizacja eutanazji wprowadza rozproszoną presję społeczną – poczucie bycia ciężarem dla bliskich lub systemu opieki – która podważa autentyczną wolność wyrażania zgody. Badania przeprowadzone w USA to potwierdzają: poczucie bycia ciężarem zostało wskazane w 43% wniosków w 23 r.
Słabości prawne:
Nieokreśloność „fazy zaawansowanej”. Bez określonych ram czasowych pacjenci przewlekle chorzy, którzy nie są w stanie terminalnym, mogliby kwalifikować się do pomocy już w fazie zaawansowanej.
Konflikt standardów. Przestępstwo utrudniania (obowiązek negatywny, karany karą dwóch lat pozbawienia wolności) stoi w sprzeczności z obowiązkiem pozytywnym udzielenia pomocy osobie w niebezpieczeństwie. Proponowana ustawa nie przewiduje zasad rozstrzygania tego konfliktu...
Przestępstwo utrudniania: środek ograniczający wolność bez globalnego odpowiednika. Dwa lata więzienia i grzywna w wysokości 30 000 euro dla każdego, kto usiłuje odwieść kogoś od skorzystania ze wspomaganego samobójstwa, w tym poprzez rozmowę z rodziną lub wizytę kapelana.
Brak klauzuli sumienia dla farmaceutów i brak klauzuli sumienia zbiorowego. Francja jest jedynym krajem, który zalegalizował eutanazję, a nie chroni wolności sumienia farmaceutów zobowiązanych do przygotowania substancji śmiercionośnej. Ich odmowa może zostać uznana za utrudnianie. Ponadto nie przewidziano klauzuli sumienia zbiorowego (np dla instytucji religijnych).
Naruszenie zasady niezbywalności ciała ludzkiego. Rozwój dawstwa narządów związanego z eutanazją,… bezpośrednio podważa tę zasadę.
Doświadczenia zagraniczne:
Kraje, które zalegalizowały eutanazję, bez wyjątku potwierdzają dynamikę stopniowego rozszerzania kryteriów. Ta zmiana jest ona wpisana w samą logikę systemu. Jeśli kryterium uzasadnienia jest cierpienie nie do zniesienia, wszelkie cierpienie – fizyczne, psychiczne, egzystencjalne – jest potencjalnym powodem. Jeśli kryterium jest autonomia, żadnej kategorii nie można trwale wykluczyć bez logicznej sprzeczności. W Holandii roczna liczba eutanazji wzrosła pięciokrotnie w ciągu dwudziestu lat; protokół zezwala obecnie na tę praktykę dla dzieci w wieku od jednego do dwunastu lat pod pewnymi warunkami. W Belgii liczba przypadków wzrosła z 236 w 2003 r. do 3423 w 2023 r Eutanazja jest legalna dla nieletnich od 2002 r. i dotyczy wyłącznie osób z zaburzeniami psychicznymi. W Kanadzie 3,3% wszystkich zgonów w 2022 r. było wynikiem pomocy medycznej w umieraniu; Weteranom cierpiącym na zespół stresu pourazowego zaproponowano tę opcję... Przypadek pani Noelii Castillo Ramos z Hiszpanii ilustruje strukturalną zbieżność eutanazji z handlem narządami. Ta 25-letnia paraplegiczka, ofiara gwałtu, została poddana eutanazji pomimo odwołania do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Późniejsze dochodzenie ujawniło potrójny konflikt interesów ze strony lekarza (lekarza, osoby wydającej zgodę na donację, koordynatora pobierania narządów) oraz naciski na przyspieszenie procedury z uwagi na fakt, że narządy zostały już przydzielone...
Filozoficzna krytyka tego prawa wynika ze zbieżności analiz z dwudziestu pięciu wieków. Arystoteles naucza, że ​​państwo istnieje dla dobra swoich mieszkańców, a nie po to, by aranżować ich upadek. Cyceron stwierdza, że ​​prawo naturalne – istniejące przed powstaniem jakiegokolwiek państwa – zabrania mordowania niewinnych. Tomasz z Akwinu dowodzi, że zabójstwo niewinnej osoby jest złem samym w sobie, z natury złym bez wyjątku, a żądanie eutanazji wynika z porzucenia cnoty męstwa w obliczu cierpienia. Platon twierdzi, że człowiek nie jest właścicielem swojego życia, lecz strażnikiem misji, która go przekracza. Pierre Manent formułuje fundamentalną sprzeczność: „Prawo, które rości sobie prawo do regulowania sposobu łamania najbardziej powszechnego przykazania – «Nie zabijaj» – jest przeciwieństwem prawa”. Grotius i Vattel, twórcy nowoczesnego prawa międzynarodowego, ustalili, że prawa człowieka istnieją przed państwem i warunkują legitymizację wszelkiego prawa stanowionego. Prawo zezwalające na zabijanie niewinnych ludzi jest, ściśle rzecz biorąc, bezprawne. Wg Nikołaja Bierdiajewa śmierć jest „najgłębszym i najważniejszym aspektem życia”, a jej sens tkwi w tym, że wieczność jest nie mozliwa do zrealizowania. Społeczeństwo, które sprowadza śmierć do zaprogramowanej procedury medycznej, nie tylko narusza normy, ale także niweczy „przeznaczenie” czlowieka/ludzkości, które jako jedyne nadaje sens istnieniu.
Prawdziwa alternatywa to opieka paliatywna We Francji na 100 000 mieszkańców przypada mniej niż 0,8 łóżka opieki paliatywnej, w porównaniu z 2,5 w Niemczech. Jednak morfina, ketamina, blokady nerwowe i proporcjonalna sedacja itd, umożliwiają kontrolowanie zdecydowanej większości bólu u schyłku życia. Badania dobrze wyposażonych oddziałów pokazują, że zapotrzebowanie na eutanazję znika lub znacznie maleje, gdy ból jest odpowiednio leczony. Cierpienie resztkowe ma najczęściej charakter egzystencjalny i mieści się w kategorii wsparcia człowieka, a nie zaprogramowanej śmierci. Z ekonomicznego punktu widzenia dane kanadyjskie są przekonujące. Biuro ds. Budżetu Parlamentu oszacowało w 2020 r., że rozszerzenie kryteriów przyniosłoby 149 mln dolarów oszczędności, „głównie poprzez ograniczenie opieki paliatywnej”...W systemie obarczonym problemami finansowymi, zorganizowana śmierć jest tańsza niż wspomagane umieranie...