Czarne (satanistyczne) Protesty
Aby napisać komentarz, musisz się zalogować lub zarejestrować.
Forum przyjaciół niegdysiejszego Forum Frondy. Tam się poznaliśmy!
Komentarze
MOJE!
To są oczywiście piękne motywacje; pytanie, czy na tyle piękne, byśmy musieli za nie płacić czy choćby przyzwalać.
Jakby mnie naszło. Znowu
Tylko co z chłopem? Dawcą spermy?
Kto ma prawo do zamrożonych zarodków?
Jak będą się one zarodki rozwijać? To nie jałowice ani bułeczki z przerwaną fermentacją.
Brak pokory, która czasem boli.
Martwi nieco ilość tychże.
_______
Mnie dziwi, że mozna być zdołowanym szałem tych ludzi. Mi się chce ryczeć ze śmiechu jak patrzę gdy wyją. Przeciwnie chce ich jeszcze bardziej wściekłych i niech kompletnie postradają rozum.
W Gdyni kibice Arki Gdynia sforsowali kopniakami drzwi do biura poselskiego Marcina Horały z PiS. Policja nawoływała do zachowania spokoju, na co protestujący krzyczeli: "mamy prawo protestować".
Wiedzą co robią. Wiedzą i my też wiemy, że o nienarodzone dzieci dba tylko PiS.
I czy wymienieni publicznie wypowiedzieli się w sprawie orzeczenia?
Wrzucił mnie na tę wyspę los
Za karę albo ku przestrodze.
Z małych radości, prac i trosk
Stworzyłem świat, z którym się godzę.
Znam pory roku, kwitnień czas,
Przypływów i odpływów poziom,
Rytm, w którym żyło czworo nas:
Ja, pies, papuga, stary kozioł.
Aż w życie moje wtargnął strach,
Rozpacz i drżenie w całym ciele,
Gdym ujrzał krwią nasiąkły piach,
Ślad stopy, czaszkę i piszczele.
Tak więc się kończy każdy ład –
W tych sypkich resztkach sens szyderczy.
Czemu akurat ten mój świat
Za swój uznali ludożercy?
Odtąd – zaszyty w duszny gąszcz
Patrzę wstrząśnięty, oniemiały,
Jak mięsem nowych ofiar wciąż
Sycą się dzikie rytuały.
Nie strzeże mnie już puszczy mrok,
Bezpieczne ścieżki nikną w złudzie,
Gdy pytam Boga, wznosząc wzrok,
Czy ja i oni – my – to ludzie?
Tak bym zwątpienia pełen stał
I na stworzenia cud pomstował,
Gdyby nie to, że los mi dał
Choć jedną z ofiar uratować.
I trwamy w lęku, który zna
Dusz naszych najciemniejsze strony:
Kozioł, papuga, pies i ja –
I jeden człowiek ocalony…
Jacek Kaczmarski
29.3.1990